Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

உலக செவிலியர்கள் தினம்: ‘நர்சம்மா’ சிறப்புக் கட்டுரை

1 Comments

Published on: Monday, May 11th, 2020 at 6:49 PM

உலக செவிலியர்கள் தினம்: ‘நர்சம்மா’ சிறப்புக் கட்டுரை: World nurse day celebration

1965 முதல் மே 12-ந் தேதி உலக செவிலியர்கள் தினமாக கொண்டாடப்படுகிறது. இத்தாலியில், பணக்கார குடும்பத்தில் 1820, மே-12இல் பிறந்தார் ஃபிளாரன்ஸ் நைட்டிங்கேல். குடும்ப எதிர்ப்பை மீறி நர்ஸிங் படித்த இவரை, கிரிமிலேயர் போர் முடிந்த பிறகு, காயமடைந்த தங்களை அன்னையைப் போல் கவனித்துக் கொண்ட இவரை இங்கிலாந்து ராணுவ வீரர்கள் கொண்டாடினர். இவருடைய சேவையைப் பாராட்டி பிரிட்டன் அரசு விருது வழங்கியது. இவருடைய பிறந்த தினமே உலக செவிலியர்கள் தினமாக கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த ஆண்டு மே 12-ந் தேதி ஃபிளாரன்ஸ் நைட்டிங்கேலின் 200-வது பிறந்த தினம் என்பது கூடுதல் சிறப்பு. இவரது ஆலோசனைப்படிதான், தற்போது சென்னை ராஜீவ்காந்தி அரசு பொது மருத்துவமனை கட்டப்பட்டது.

செவிலியர்களுக்கும் நமக்குமான உறவை பார்ப்போம். கருவறையில் இருந்து வெளியே வந்தவுடன், தாய்க்கும் முன்பாக, முகம் மலர, நம்மை கைகளில் ஏந்துபவள்தான்நர்சம்மா’. (சற்றே பின்நோக்கி அசைபோட்டால் கிராமங்களில்மருத்துவச்சி’, ‘தாதி’) அங்கேயே தொடங்கிவிடுகிறது நர்ஸ்களுக்கும் நமக்குமான உறவு. இது சாதி, மதம் கடந்தது.

ஒரு ஆணோ, பெண்ணோ நர்ஸிங் படிப்பு முடித்துவிட்டாலே, அவர்கள் தத்தமது குடும்பத்தினருக்கானவர்கள் இல்லை. வெள்ளை உடுப்பு போட்டவுடனேயே, அவர்கள் சமூகத்திற்கானவர்களாக மாறிவிடுகிறார்கள். அவர்களும், குடும்பத்தில் பல்வேறு பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும், பணியிடத்தில் பல சீண்டல்களை, தொல்லைகளை சந்திக்க வேண்டியிருக்கும். இத்தனையும் தாங்கிக்கொண்டு, இரவு பகல் பாராது நோயாளிகளை அவர்கள் கவனிக்க வேண்டும்.

தினந்தோறும் பலவிதமான நோயாளிகளை அவர்கள் சந்திப்பார்கள். நோயாளிகள் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொருவிதமான வலியின் வேதனையில் தவிப்பார்கள். இதைப்பார்த்து உடன்வருவோர் பதற்றமடைவார்கள். அந்த வலியின் வேதனை, உறவினரின் பதற்றம் ஆகியவற்றின் வடிகாலாக இருப்பவர்கள் நர்ஸ்கள்தான். அதையும் கடந்து, நர்ஸின் கனிவு கலந்த அக்கறையால், தங்கள் வீட்டுப்பெண்ணாகவே அவளை கொண்டாடும் குடும்பமும் சில இருக்கிறது.

நோயால் அவதிப்படும் பெற்றோரை தொடவோ, மலம், சிறுநீர் வாங்கிக்கொட்டவோ மறுக்கும், மகன், மகள் இந்த சமூகத்தில் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அந்த இடத்தில் நர்ஸாகப்பட்டவள்(ர்) மகனாக, மகளாக அவதாரம் எடுப்பார்கள். நோய் பாதித்தவரின் சுகாதாரம் பேணுவதில் இவர்களது பங்கு அலாதியானது.

பெரும்பாலான தனியார் மருத்துவமனைகள் தேவைக்கும் குறைவாக நர்ஸ்களை பணியமர்த்திவிட்டு, அவர்களது உழைப்பை, ஆரோக்கியத்தை உறிஞ்சுகின்றன. வழக்கமாக பணி நேரம் என்பது, 8 மணி நேரமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் சில தனியார் மருத்துவமனைகளில் நர்ஸ்களின் பணி நேரம் குறைந்தபட்சம் 10 மணி நேரங்களாக இருக்கிறது. ஆனால், கொடுக்கப்படும் ஊதியமோ அதிகபட்சம் 15,000.

மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும் ஒரு நோயாளி குணமாகிறார் என்றால், அதற்கு மருத்துவர், நர்ஸ் என இருவரது கூட்டு முயற்சியும்தான் காரணமாக இருக்கும். இதுபுரியாமல், நமது சமுதாயம், மருத்துவர்களை கொண்டாடும் அளவுக்கு, நர்ஸ்களை கொண்டாடாதது கசப்பான உண்மை. இனியாவது மருத்துவமனையில் இருந்து நலம்பெற்று வீடு திரும்பும்போது, தாய்க்கு நிகரான, அந்த தியாக உள்ளங்களை மனதார வாழ்த்துங்கள், ஆசீர்வதியுங்கள். காசு, பணத்தைத் தாண்டி இதுதான் அந்த மனிதப்புனிதர்களை மகிழ்விக்கும், ஊக்கப்படுத்தும்.

– ‘வேல்ஸ் மீடியாகோபி, பத்திரிகையாளர்.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

1COMMENTS